“Leg het me uit alsof ik een kind van vijf ben,” het is een bekende filmquote van Denzel Washington in Philadelphia maar het geldt nu ook voor mij. Want wie kan mij uitleggen hoe de traditie van vuurwerk afsteken om het oude jaar te verjagen uitgegroeid is tot maandenlang in het wilde weg knallen en zelfs in de zomer een verjaardag afsluiten met vuurwerk?

Zaterdagavond 12 januari om tien uur slaat het vuurwerk weer toe, gevolgen, zelf het hart in de keel en de hond staat van schrik letterlijk bovenop de tafel. Duurt uren voor hij weer wat gekalmeerd is en dan, om twaalf uur nog een vuurwerksalvo. Er mag niet aan die traditie getornd worden vinden velen, maar houdt het dan bij de traditie zoals deze bedoeld is, op oudejaarsavond vanaf 22.00 tot een eindje in nieuwjaarsnacht. Zodat de hond niet terug stuitert voor vuurwerk zoals deze eerste januari toen ik om half acht in de morgen met hem wilde gaan wandelen. Want ja, het was nodig want het beestje had vanaf twee uur s’middags de vorige dag zijn neus niet meer buiten durven te laten zien.

En als dat allemaal niet kan, daar niet op gehandhaafd kan worden, wil ik ook geen woord meer horen over die andere traditie waar zoveel over te doen is en waar blijkbaar wel aan getornd kan worden. Natuurlijk heb ik het over het sinterklaasfeest en zijn zwarte piet. Want ik wil geen roetveegpiet of wat voor naam ze ook ervoor verzinnen. Ik wil gewoon aan de kade staan met onze verwachtte kleindochter en haar sinterklaas en zwarte piet laten zien. Net als ik bij haar moeder en zus heb gedaan. En wat te denken over die hele oude bijna vergeten traditie. Rekening houden met elkaar en om elkaar denken. Daar zie ik de laatste tijd bitter weinig van terug, in het geval van vuurwerk bijvoorbeeld geldt toch dat het eigen plezier voor gaat.

Nee, dit is geen appels en peren vergelijken. Het gaat om tradities in ere houden. Misschien moet er eens wat aangepast worden maar dan niet het ene wel en het andere niet. Het komt ook op mij over dat de groep die het hardst schreeuwt zijn zin krijgt. Voor mij, en met mij heel veel anderen gelukkig, geldt dat de overlast, de vernielingen, de ongelukken die door vuurwerk worden veroorzaakt moeten stoppen. Voor de dieren, voor mensen met PTSS, voor wie vuurwerk ook een ware hel is en ook nog eens voor het milieu.