Jeugd
Mijn naam is Marion Berends, geboren en getogen als Marion Janssen in de Gelderse hoofdstad Arnhem in het jaar 1963. Binnen Arnhem ben ik diverse malen verhuisd, tot mijn achttiende heb ik op Lombok gewoond, tegenover de Koepelgevangenis. Daarna met mijn ouders nog een paar jaar bij de Johan de Witlaan gewoond, na een zware hartoperatie kon mijn vader niet meer op het bovenhuis blijven wonen.

Hobby’s
Al van jongs af aan zijn boeken mijn grote hobby, lezen was het liefste wat ik deed. Mijn moeder was nogal opgelucht toen ze van de bibliotheekbus hoorde, want de boeken waren niet aan te slepen. Ik zal een jaar of tien zijn geweest toen ik mijn favoriete boeken na begon te schrijven. Dat waren boeken over clubjes kinderen die mysteries sneller konden oplossen dan de politie. Ach ja. Later heb ik ook eigen verhalen geschreven en heb nog geprobeerd, ik zal een jaar of achttien zijn geweest, om een boek uit te geven. Dat lukte niet en die wens is de koelkast in gegaan.

Natuurlijk waren er nog meer hobby; s. Zo luisterde ik heel graag naar muziek uit de top 40, waarvan ABBA toch wel de favoriet was. Ik spaarde alles wat los en vast zat van hen, heus niet alleen de LP’s. Maar het liefst draai ik nu nog muziek uit de 70er jaren. Zo rond mijn twintigste ontdekte ik de albums van Suske en Wiske die ik in 1986 fanatiek begon te sparen. Ik heb heel wat rommelmarkten en beurzen afgelopen maar heb nu de rode serie compleet, met daarnaast een serie speciale uitgaven.

Tv series zijn ook altijd favoriet geweest, in mijn tienerjaren vooral Dallas en Dynasty, later Star Trek, NCIS, JAG, Castle en House. Ben dan ook erg blij met Netflix waar ik veel mooie oude en nieuwe series vind. Nieuwe favorieten zijn toch wel Outlander en The Good Doctor.

Gezin
Op mijn twintigste ontmoette ik mijn man Jelle en twee jaar later in 1985 trouwden we en werd ik dus Marion Berends. Twee dochters kregen we, Brigitte en Jennifer. Drukke tijd natuurlijk, maar ook heel mooi. Na twintig jaar Arnhem had Jelle, die uit Velp kwam, het daar wel gezien. De meiden waren dertien en zestien toen we verhuisden naar Rheden, maar daar hebben we het niet lang volgehouden.

In 2010 verhuisden we weer, nu naar het mooie Hanzestadje Doesburg. Voor Jelle voelde het als thuiskomen, ik had het wat lastiger, vooral toen de meiden het huis uit gingen. De oudste bleef in Doesburg en werkt in Doetinchem, de jongste trok naar Apeldoorn, ging daar samen wonen en is inmiddels getrouwd met Arjan. Zij kregen in 2020 een dochtertje en zoals voor iedere trotse oma is er natuurlijk geen liever en slimmer kind te vinden. De kers op de familietaart!

Vrijwilligerswerk
Nadat Brigitte in 2012 op zichzelf ging wonen Jennifer naar Apeldoorn trok was ik op zoek naar een goede invulling van mijn tijd. Ik deed een thuisstudie Vaderlandse geschiedenis en struinde daarvoor het internet af en ook weer de boekenwinkels. Maar de mensen om me heen vonden dat ik toch meer de buiten moest en stuurden erop aan dat ik buitenshuis ook dingen moest ondernemen.

Als vrijwilliger had ik alleen op de scholen van de meiden geholpen, maar nu werd het tijd voor andere zaken. Ik ben de politieke arena ingedoken als fractie assistent maar in dat circus voelde ik me niet echt thuis. Vervolgens opgegeven als vrijwilliger in de bibliotheek en dat met heel veel plezier gedaan. Ondertussen was ik ook begonnen als secretaris voor de Gehandicapten Raad Doesburg, ik deed vrijwilligerswerk bij ouderen op Grotenhuys, een appartementencomplex waar plotseling alle zorg verdween, en werd ook daar secretaris.

Langzamerhand kwam ik erachter dat het me allemaal teveel werd, wilde wat meer tijd voor mezelf. Op de Gehandicapten Raad na ben ik met al het vrijwilligerswerk gestopt en begon wat meer te breien. Dat deed ik op de altijd gezellige Beumerskamp waar ik ook nog eens alle hulp kreeg die ik nodig had.

Toch vroeg me af wat ik nu echt voor mezelf wilde doen. Van mijn tijd in Rheden is één ding goed voortgekomen. Ik had een verhaal geschreven waarvan ik echt iets had, dat is goed. Anderen vonden dat ook en in 2023 heb ik dan toch die kinderwens in vervulling laten gaan. Hoe dat allemaal is gegaan en hoe het is afgelopen kan je hier op Dolfijneneiland lezen.

Deze site
Verder heb ik in de ruim veertien jaar dat we hier wonen aardig wat stukjes naar het plaatselijk krantje gestuurd over het wel en wee in Doesburg. Nu er heel grote veranderingen op stapel staan voor de stad, een herindeling komt steeds dichterbij, wil ik dat weer oppakken. Daarnaast heb ik besloten om deze website op te zetten, deels voor die blogs maar ook om zo dadelijk weer wat andere dingen uit te werken, zoals Suske en Wiske bijvoorbeeld. We gaan kijken waar dit allemaal naar toe gaat, ik zou zeggen, kom regelmatig terug!