Nadat Attent zich enkele jaren geleden terug trok van Maartenshof, bleef er voor de bewoners weinig plezier meer over. De gezelligheid van het Elisabeth, waar velen voor de renovatie nog gewoond hadden, raakten ze immers ook kwijt.

Gelukkig waren er enkele Doesburgse dames die zich als vrijwilliger in gingen zetten voor de mensen op Maartenshof. Zij organiseerden maandelijks een leuke activiteit, denk daarbij aan een bingo, een creatieve middag of gezellig samen spelletjes doen. En wat dachten jullie van de gezellige Kerstmarkten? Ik was zondag 14 april gevraagd om een middag bij te wonen waar de Bolandy’s optraden en liedjes zongen uit de jeugd van de bewoners. Wat zag ik ze genieten!

Dat is natuurlijk prachtig, maar wat dan jammer is hoe de mensen moeten zitten. In een koude tochtige hal waar velen maar de jas maar aanhielden. Ook moesten de dames zich de benen van verdieping naar verdieping onder het lijf uit rennen om te zorgen dat er koffie en thee geschonken kon worden. Want in de hal is daar natuurlijk geen voorziening voor.

Dat zet je toch aan het denken, is daar niets voor te regelen? Natuurlijk wel, de wensen zijn niet groot. Een niet gebruikte fietsenschuur voorzien van een raam, een kachel en een eenvoudig keukenblok, dat is alles wat er nodig is. Vooralsnog geeft de woningstichting niet thuis. Is er niemand te vinden om dit voor de bewoners bij de woningstichting en de gemeente aanhangig te maken, een beetje te lobbyen? Want eerlijk is eerlijk, de ouderen van Doesburg hebben toch wel wat verdiend. Dus wie staat er op voor hen?