Wanneer we terugkijken naar de corona golf in het voorjaar leek het toen in Doesburg een ruisend beekje, maar nu bij de tweede golf is dit veranderd in een woeste waterval. Dit natuurlijk met alle respect voor Doesburgers die toen besmet waren, want iedere corona patiënt is er één teveel.

Het aantal besmettingen stijgt angstig snel en voorzichtigheid is geboden. Daarom verwonderd het mij dat er toch nog steeds mensen zonder mondkapjes door de winkels gaan en daarbij geen rekening houden met de anderhalve meter maatregel. Hun reactie, het is toch niet verplicht, het wordt alleen maar aangeraden. Ja oké dringend aangeraden, maar zolang het niet perse moet…

Laat het duidelijk zijn, de mondkapjes zijn niet verplicht omdat het wettelijk nog niet mogelijk is. Gelukkig wordt daar nu aan gewerkt en gaat dat excuus straks niet meer op. Maar denk eens na mensen. Heb je nu echt een stok achter de deur nodig in de vorm van een boete om aan je eigen gezondheid, en aan die van anderen, te denken? Want iedereen, van jong tot oud, kan getroffen worden door het virus. En misschien vallen de klachten bij jou wel mee maar je kan het wel over brengen op een kwetsbare vriend of op je oude oma. En voor mensen met een kwetsbare gezondheid kan corona zeker fataal zijn.

Ben ik blij met de corona maatregelen? Nee zeker niet. Het virus en de maatregelen die daardoor worden genomen heeft ook impact op mijn leven. En die mondkapjes, ik ben nu genoodzaakt om zonder bril mijn boodschappen te doen, want zodra ik één ademteug neem beslaat de hele boel. Maar het beschermen van mijn, en daarmee de kwetsbaren om mij heen, staat voorop. Ook in Doesburg moeten we hier doorheen, het virus verjagen. We konden het in het voorjaar dus waarom nu niet?

Mijn oproep is dus helder. Neem de maatregelen in acht. Houd je aan die anderhalve meter, zet je mondkapje op in openbare binnenruimtes. Stel de feesten even uit en vermijd om in groepen op straat bij te praten. Het is afzien, voor iedereen, maar alleen zo werken we het virus Doesburg en Nederland uit met zo weinig mogelijk slachtoffers. Komt straks het vaccin waar we zo op wachten, kunnen we weer terug naar ons oude normaal. Elkaar weer beleefd de hand schudden in plaats van dat irritante elleboog gebaar. Het is volhouden maar uiteindelijk komt het allemaal goed, we moeten het alleen wel met allemaal doen.